سريال مدار صفر درجه خيلي خوبه. مثل اون تيله هاي بچگيه، مثل خاطرات نوستالژيك ذهني و مثل روياهايي كه هميشه از دوردست ها از تاريخ ساختي، تاريخي كه مقارن جنگ جهاني دومه. همون جوري كه هزاردستان تاريخ مشروطست. امروز كلا در اتاق رو بستم و دارم سريال مدار صفر درجه رو مي بينم. عاليه

پ.ن: خاك بر سر من كه قبلا نديده بودمش، از بس آدم نيستم!